Breakdance

Breakdance (inne nazwy: break, breaking, bboying, breakdancing – rodzaj tańca, wymagający dobrych predyspozycji fizycznych, kondycji oraz wysokiego poczucia rytmu. Osoba tańcząca breakdance to b-boy/biboj (mężczyzna) lub b-girl/bigerl (kobieta). Jest to skrót od słowa break-boy breakdance-boy Po raz pierwszy słowa b-boy użył DJ Kool Herc na jednej z międzyblokowych imprez. Taniec ten narodził się w 1969 roku w Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku. Polega on na wykonywaniu ewolucji akrobatycznych, połączonych z rytmicznym tańcem, tworząc w ten sposób nierozerwalną całość.Ruchy w breakdance dzielimy na cztery podstawowe elementy – toprock, power moves, freeze i footwork.Toprock – dynamiczne kroki taneczne łączone z gestykulacją, tworzące wrażenie "mowy ciałem". Toprock jest wstępem do każdego wyjścia na parkiet. Aby dobrze wykonywać top-rock, trzeba przede wszystkim wykonywać go dynamicznie i jednocześnie w rytm muzyki, dobrze jest też umieć improwizować. Podstawowe rodzaje toprocka:Power moves – figury rotacyjne. Najefektowniejsza oraz najtrudniejsza część breakingu. Wymagają one dużej sprawności fizycznej ze względu na ich wysoce akrobatyczny charakter. Wymagają jednocześnie siły, gibkości, kondycji, poczucia ciała w przestrzeni oraz zaangażowania i szczególnie umiejętności samoasekuracji. Przede wszystkim jednak zaangażowania i dużo dłuższego treningu niż w przypadku innych elementów. Główne powery to:Freeze – figura statyczna, polegająca na "zastygnięciu" w konkretnej pozycji na kilka sekund:Drop (Go down) – przejścia z toprocka do footworka, ważne kroki pozwalające zachować ciągłość taneczną:Footwork – kroki taneczne, najczęściej wykonywane z pozycji przysiadu podpartego. Aby dobrze wykonywać zarówno footwork jak i inne figury, trzeba wypracować flow czyli płynność ruchów. Słowem – nie wystarczy nauczyć się konkretnego ruchu, aby go dobrze wykonywać, należy jeszcze wykonywać go płynnie i bardzo dynamicznie. Podstawowe rodzaje footworków:Należy pamiętać, że ruchy można tworzyć samemu, odpowiednio interpretując muzykę, dlatego w breakdance nie ma ścisłych ograniczeń(poza podstawowym zestawem figur, głównie powermoves które wypada umieć), co odróżnia go od wielu stylów tańca.Nieodłącznym elementem kultury breakdance są specyficzne formy rywalizacji w tym tańcu. Obok klasycznego pokazu solowego, lub grupowego ocenianego przez sędziów istnieją jeszcze:Bitwa Określana też jako "batelka" (od ang. battle), lub "kontest". Naprzeciw siebie stają dwaj tancerze lub dwie grupy i starają się nawzajem "pokonać" w wykonywanych trikach. Liczy się zarówno technika, jak i wyczucie rytmu. Przeciwnicy często wchodzą ze sobą w specyficzną interakcję gestów – ruchami ciała, rąk i twarzy okazują sobie nawzajem wyższość, prześmiewczość, lekceważenie, a w skrajnych przypadkach nawet pogardę i gesty obraźliwe, jednak najważniejsza zasada bitwy brzmi: nie wolno dotknąć przeciwnika. Bitwę może oceniać sędzia lub publiczność. Często wygrana nie zależy od rzeczywistych umiejętności, lecz od odpowiedniego zaprezentowania się i improwizacji, a co za tym idzie zdobycia sympatii publiki/sędziów. Kółeczko Jest to bardziej forma tanecznego wyładowania niż rywalizacji. Tancerze tworzą kółko, a na jego środek wychodzi każdy, kto chce wyjść i prezentować swoje umiejętności. Jeśli ktoś czuje się w kółeczku dość pewnie, może wybrać sobie przeciwnika i gestami dać mu do zrozumienia, że chce bitwy, wtedy pozostali tancerze zamieniają się w publiczność, która bitwę ocenia.Pierwotnie muzyką do breaka był funk mixowany przez DJi z tzw. loopami (pętlami) perkusyjnymi i scratchami, co stało się podwaliną gatunku breakbeat. Dziś oprócz tradycyjnego funky-breakbeatu np. Def Cut tańczy się także do breakbeatu elektronicznego (typu The Prodigy, The Chemical Brothers, electro, oraz rapu. Przy czym należy dodać, że współczesna, zepsuta forma rapu, pozbawiona wyrazistego rytmu, funkowych naleciałości i nastawiona na komercyjnego odbiorcę nie nadaje się do tańczenia breaka. Najlepsze do tego są utwory z lat 80. i 90 Breakdance miał swój początek w dzielnicy Bronx, w Nowym Jorku. Powstał on od tzw. Uprock Battles (bitwy uprockowe) uprawianych przez tamtejsze gangi. Uprock polega pokazywaniu różnych gestów i póz pod adresem przeciwnika (np. markowaniu uderzeń, kopnięć itp.). Uprock następnie przekształcił się w toprock (dużą inspiracją był taniec i muzyka Jamesa Browna). Później powstały kroki w parterze (footwork/floorrock) i szybsze, skomplikowane figury (powermoves). Właściwa forma breaka to zasługa głównie grup Rock Steady Crew i New York City Breakers. W Europie dużą popularność przyniósł breakowi film "Beat Street" z 1984r. , na którym uwieczniona jest m.in bitwa wspomnianych dwóch legendarnych ekip.Najwcześniej w taniec .php'>Polsce (1987 rok) pojawiła się grupa Scrap Beat i przez ponad dekadę wyznaczała standardy w technicznym opanowaniu breaka, głównie figur siłowych (power moves). Nie potrafili im dorównać nawet słynni Flying Steps. Błędem w funkcjonowaniu grupy w późniejszym okresie był brak aktywnego udziału w życiu podziemnej sceny breakdance i skupienie się jedynie na komercyjnych występach. Nieoficjalnie pierwsze mistrzostwa naszego kraju odbyły się w 1985 roku w Piotrkowie Trybunalskim.

GotLink.pl