Feliks Adam Krzesiński

Feliks Adam Krzesiński herbu Nieczuj ( ur. 17 lutego 1823 w Warszawie, zm. 16 lipca 1905 w Krasnowie koło Petersburga), taniec .php'>polski tancerz charakterystyczny i choreograf Ojciec Marii Matyldy Krzesińskiej.Od 1831 r. uczył się w warszawskiej szkole baletowej i jako uczeń w 1835 r. występował w pas de trois podczas zjazdu monarchów w Kaliszu. W następnych latach tańczył partie Lubina ("Fletrowers zaczarowany") i Arlekina ("Gabinet figur mechanicznych") w szkolnych przedstawieniach na scenie Teatru Rozmaitości. Od 3 grudnia 1838 r. zaangażowany do baletu teatrów warszawskich, gdzie obsadzany był w niewielkich partiach charakterystycznych. jak np. Giermek ("Wesele Gamasza") czy Młynarczyk ("Figle wieśniacze"). Lata (1843-1844) stanowiły przełom w jego karierze artystycznej. 21 marca 1843 r. wystąpił w ułożonej przez siebie parodii tańca artystów hiszpańskich, panny Manueli i pana Camprubi, jako Camprubi, zaś 9 czerwca 1844 r. otrzymał pierwszą główną partię — Roberta („Robert i Bertrand, czyli Dwaj złodzieje”). „Odznaczał się wysokim usposobieniem w rodzaju tańca charakterystycznego i w grze mimicznej. W tarantellach w bolerach a mianowicie w taniec .php'>mazurze był nieporównany". Jego partie „były zawsze nacechowane zrozumieniem, życiem, ogniem i szkołą wyższą tańca" - pisał o nim Jan Tomasz Seweryn Jasiński. W latach (1845–1851) pierwszy tancerz charakterystyczny baletu warszawskiego, od 1851 carskiego baletu w Petersburgu. Był świetnym wykonawcą taniec .php'>mazura Z wielkiej ilości partii wykonywanych przez niego w teatrach warszawskich (występował we wszystkich prawie baletach wystawianych n" scenie Teatru Wielkiego) na szczególną uwagę zasługiwały kreacje Radiag-beja ("Rozbójnik morski"), Pierwszego Drużby ("Wesele w Ojcowie"), Matki Lucy ("Aneta, czyli Sen wieśniaczki"), Maturyna ("Hrabina i wieśniaczka"), Hilariona ( Giselle ), KIeofasa ("Diabeł kulawy"), Diavolina ("Katarzyna córka bandyty") i Frolla ( balet .php'>Esmeralda ). W 1851 r. występując w "Weselu w Ojcowie" w czasie gościnnych występów baletu warszawskiego w Petersburgu zwrócił na siebie uwagę dyrekcji teatrów cesarskich i otrzymał propozycję engagement. Zwolniony z teatrów warszawskich 3 grudnia 1852 r. na własne żądanie, zaangażowany został od 27 stycznia 1853 r. na stanowisko solisty charakterystycznego baletu petersburskiego. Od 1853 do 1895 w Petersburgu, gdzie otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Petersburga. Występując stale jako tancerz zajmował się również sporadycznie choreografią opracowując m.in. "Wesele w Ojcowie" i wkładki taneczne do opery "Halka", W krótkim czasie stał się ulubieńcom publiczności i najbardziej wziętym nauczycielem narodowych tańców taniec .php'>polskich w sferach arystokratycznych. Jego zasługą było wprowadzenie tańców taniec .php'>polskich na sale balowe Petersburga. "Była to w swoim rodzaju misja. Krzesiński dumny był, iż ta sama biurokracja, która dla polskości w Królestwie nieubłagane ferowała wyroki, w Petersburgu gorąco oklaskiwała taniec .php'>mazurowe hołubce tancerza warszawskiego. I tak się obawiano, aby Krzesiński nie stracił swego «charakteru narodowego», iż przez dłuższy czas pozwolono mu chodzić w czamarze" — pisano w „Kraju".W 1854 r. występował gościnnie w Moskwie; tańczył swą doskonałą partię Roberta („Robert i Bertrand, czyli Dwaj złodzieje”) i taniec .php'>mazura w stroju taniec .php'>polskim W 1862 r. w Paryżu wywołał entuzjazm swoim „pas mazurowym" wykonywanym z solistką baletu petersburskiego, Marią Petipa Dnia 5 czerwca 1872 ożenił się z Julią Lede. Spośród czworga dzieci Krzesińskiego syn Józef oraz córki Julia i Matylda byli tancerzami (Matylda była jedną z najświetniejszych primabalerin baletu petersburskiego). W czasie swej długiej kariery zyskał liczne dowody uznania. W Petersburgu obchodził trzy jubileusze: 25 stycznia 1873 r. trzydziestopięciolecia, 15 stycznia 1888 r. pięćdziesięciolecia (wystąpił wtedy w roli Cześnika w "Zemście" w taniec .php'>polskim teatrze pod dyrekcją J. Teksla) i wreszcie 20 lutego 1898 r. na pożegnanie teatru — sześćdziesięciolecia pracy scenicznej. 27 maja 1895 r. otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Petersburga. Z Warszawą utrzymywał dość częste kontakty odwiedzając rodzinę w czasie urlopu lub pokazując swym dzieciom ojczyste miasto. Na scenie warszawskiej wystąpił jednak tylko trzykrotnie: 27 czerwca 1880 r. w „Weselu w Ojcowie” oraz 2 i 8 czerwca 1895 r. w pas de deux mazurowym" w II akcie "Pana Twardowskiego" Lucjana Różyckiego (ze swą córką Matylda Krzesińską). Pochowany na warszawskich Powązkach w grobowcu rodzinnym.Do ważniejszych jego ról należą m.in.: Hilarion w Giselle A. Adama, Froll w balet .php'>Esmeraldzie G. Pucciniego. Był autorem choreografii do Wesela w Ojcowie Karola Kurpińskiego (1851).

GotLink.pl